ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

667

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

بوذ كياذ كردم جند بار اندرو جوشيذه نيلوبز و بنفشه و كل « 1 » و آنج بدين مانذ ، و « 2 » باز اكر وقت زمستان بوذ به جائى « 3 » باشند بىدوذ و جامهاء كرم دارند « 4 » و سبك جو مرغكى اعنى حواصل با بنبهء نو نهاذه « 4 » و اكنون آن ضمادها خنك نبايذ جه هواى خنك بدم زذن « 5 » بجاى آن همه بايستد « 6 » و نيز بيشتر و سر بوشيذه دارذ تا زكام نكيردش « 7 » و جهد خواب كند ، ( f . 531 ) و كر روز دراز بوذ « 8 » بآبزن سه بار « 8 » اندر آيذ و بينى را بروغن دانه كدو جرب دارذ جنانك ببنفشه يا بنيلوبر برورده بوند « 9 » آن دانهء كدو را و كر خشكى بسيار بوذ شير بز از بستان « 10 » بر سر بيمارى بجوشند « 11 » و كر شير كاو بوذ روا بوذ نيز و كر به آب ابزن شير آميزند روا بوذ و نيك آيذ و باز روغن بنفش و روغن نيلوبر بخويشتن اندر مالذ و كر كرمى بسيار نبوذش اندكى شراب سبيدرنك با آب سرد بياميزد « 12 » از آب جندانى كه او « 13 » طعم شراب را ببوشانذ و زو « 14 » بخورذ روا بوذ بس اكر كرمى ظاهر بوذ « 15 » جلّاب خورد با اب سرد و نيك نكاه بايذ داشتن تا شكم ايشان نكشايذ بس اكر بكشايذ باقراص طباشيرى كبا دوغ تازه بخورد علاج كند و بجاى كشك‌آب دوغ تازه خورذ تار از وى كرفته تمام تا هيج قوّت روغن آنجا نمانده بوند « 16 » اين دوغ با كاك خشك بخورند « 17 » صواب ايذ و كر شراب سيب « 17 » ساده بخورند « 18 » نيك آيذ بجاى آب و نيك جهد بايذ كردن « 19 » مر لاغران را و آن‌كسها را كى آب ايشان زيتى بوذ يا

--> ( 1 ) - ف : « و كل » ندارد ب ه : افزوده . و برك كدو ( 2 ) - ف : « و » ندارد ( 3 ) - « ف » و « م » : بجاى ( 4 - 4 ) - ف : چو مرغكى با پنبهء نو نهاذه م : و سبك جون سمور و سنجاب يا بنبه نو نهاذه دارذ ( 5 ) - ب ه : ظ . وستدن ( 6 ) - ف : بيستذ ( 7 ) - ف : نكندش ( 8 - 8 ) - ف : سه بار بابزن ( 9 ) - ف : پرورده بوذ ( 11 - 10 ) - ف : بز بر بيمار بدوشند ( 11 ) - ب ه : ظ . بدوشند ( 12 ) - ف : بياميزند ( 13 ) - ف : « او » ندارد ( 14 ) - ف : و از وى ( 15 ) - از « ب ه » كلماتى ناخوانا افزوده است . ( 16 ) - ف : نمانده بوذ ب ه : افزوده . و كر ( 17 ) - در « ب ه » كلماتى ناخوانا افزوده است . ( 18 ) - ف : بخورذ ( 19 ) - ف : جهد كنذ